Paranoia

Paranoia

Ik stond in de Bruna. Gewoon te staan. Tussen de Pritt-stiften, Donald Ducks en Play Boys. Te staan. Gewoon, tijd te doden. Net toen ik had besloten mijn dealer in schrijfgerei te verlaten, viel mijn oog op de voorpagina van de Volkskrant van die bewuste dag, vrijdag acht april 2011. Om specifiek te zijn viel mijn oog op de voet noot. In deze werd de volgende lijfspreuk verheerlijkt: “Geloof niets totdat het officieel is ontkend”. Een linkse columnist die zijn werktijd benut om Nederland net even minder onschuldig te laten lijken.

Azijnpissers het worden er steeds meer. Ze zijn aan het fokken denk ik. In deze voetnoot van nog geen 200 woorden wordt ons niets nieuws verteld. Kort samengevat liegt de politiek tegen ons en moeten we niemand meer vertrouwen. Ja de politiek liegt tegen het gewone volk en dat is maar goed ook, sommige feiten en beweegredenen wil je gewoon niet weten. Dat de machine tegen je liegt, dat is prima. Dat is per slot van rekening hun werk, maar niemand meer geloven dat gaat te ver.

In tijden van crisis is het vertrouwen nodig en dan maakt het niet eens uit wat voor crisis. Een crisis is een periode waarin oude leefgewoonten niet langer toegankelijk zijn. Dan het je vertrouwen nodig. “Geloof niets, totdat het officieel is ontkend”. Lazer op! Vertrouw iedereen, totdat je genaaid wordt, hoe kut dat dan ook voelt, je wordt er sterker van en je komt en veel verder mee. Liefde, vrede & vertrouwen.

Comments

comments

Published by

Marthijs Veldthuis

Marthijs houdt van M&M's, La Chouffe en zijn vriendin. De rest kan vrezen voor hun leven.